Opstaan

De ochtend was nooit eerder zo vroeg gekomen

Verslapen was geen optie

Stoïcijns ben je eruit gestapt

Slaapdronken keek ik je na

Liet je gaan

kreeg spijt en holde naar de deur

die je al had dicht geslagen

Alsof ik iets kon doen

schreeuwde ik je na

in leegte

zonder weerklank

Dacht je hand vast te houden

maar het enige tastbare was je ochtend jas

De keuze stond vast

Je hebt me uit bed geschopt

Opstaan soms een opgave

Waarheid op IJS

Postmodern sprookje

Waar “er was eens”

“nooit gebeurd” is

Waar “en ze leefden nog lang en gelukkig”

“gelukkig leefde ze nog” werd

Verhaal waar de toekomst

nooit meer wordt geboren

Dat gisteren met rust laat voor wat het was

Gewoon, “ze is”

Een wereld waar de waarheid van gisteren

niet meer voor het vuurpeloton

van de leugen van vandaag hoeft te verschijnen

Niet hoeven omkijken

verifiëren dat het misschien niet zo is

Niet vooruit moeten kijken

als reflex op het omkijken

Maar recht in elkaars ogen bevriezen

Waarheid op IJS

Weer

Weer Zon

Weer Zondag

Weer die ‘andere’ dag die de week afscheurt

en op het stapeltje “gedaan” mag bijleggen

Weer die verplichte routine

bedacht om vooraf gaande dagen zin te geven

Onze zondags routine

met alweer een gekookt eitje

3 minuten, echt nooit langer

Recht tegenover elkaar zitten

heel bewust ontbijten

volgens zelf opgelegde regels

Onze "Het Parool" eerlijk verdelen

vooral synchroon lezen

om op het juiste moment het ander deel uit te wisselen

toppunt van samen

Vaste rituele afsluiting met Nespresso

garandeert een constante kwaliteit van genieten

Gotspe in een 35 jarige relatie

Onschuldig steeds weer vragen “jij ook koffie?”

Krankzinnig in een 35 jarige relatie

Serieus antwoorden met: “ja lekker”

Net zoals alles

Weer lekker

Weergaloos

DAS PARFUM

Wie je was

Mitsouko Guerlain   Yvresse Yves Saint

Shalimar Guerlain   Ange ou Demon Givenchi

Giorgio Beverly Hill Laurent   Aqua di Sevilla

Coco Chanel   Chamade Guerlain

Forbidden Metz   Sui Dreams Anna Sui

L’eau d’Issey Miyake   N°5 Chanel           

Arpège Lanvin   Femme Rochas

Vent Vert Balmain   L'Air du temps Nina Ricci           

Diorissimo Christian Dior   Ô Lancôme           

Charlie Revlon   Opium Yves Saint Laurent           

Poison  Christian Dior   Anaïs Anaïs Cacharel

Giorgio Giorgio Beverly Hills   Paris Yves Saint Laurent           

Dune Dior   Lou Lou Cacharel

Eternity Calvin Klein    Jean-Paul Gaultier Jean-Paul Gaultier           

Trésor Lancôme   Angel Thierry Mugler           

For ever and ever  Dior

Essenties

Symphonien geschreven voor mijn neus

Iedere toon en  noot verteld het verhaal

Van verleiding, vervoering

En uiteindelijk vaporisatie

Composities van

basisnoten, hartnoten en topnoten

Citrus, fougere, chypre, hout, amber of cuir

Je nek het podium

waar geuren mij toezongen

Niet meer unplugged

maar nog altijd krachtige

zoete lullabys 

War on terror

Bedlegerig

Klinkt als oorlog

In het matras

zie je de marsroutes die je hebt afgelegd

Als oorlogsreporter ben ik met je opgetrokken

door medische loopgraven

online en offline

Soms stonden we ook samen in het schuttersputje

Maar op het slagveld zelf stond ik altijd op afstand

Toch kan ik zeggen, ‘ik was erbij’

Zag hoe je steeds meer terrein opgaf

Plotseling wegkroop

Terwijl de vijand niet inzicht was

Voelde je pols met de stille trom het veld ruimen

hoe licht in je ogen werd gesperd

je warmte deserteerde

Uiteindelijk overtollige zuurstof teruggaf

als ammunitie achter liet op het slagveld

Tot het einde van overgave geen sprake

Dat was al vergeven

Aan mij

Antwoord uit de duisternis

Bijschrift toevoegen

Zin in Zon

Sindsdien

is de zon naar ons toegesneld

en gebleven

Een bombardement van fotonen

met oneindige rustmassa

Dat leven teruggeeft waar het is weggekropen

Natuurwetten die de logica van het gevoel

ontzenuwen

Daarmee het zintuiglijke

beroven van het meest elementaire

zin

Ondraaglijk dichtbij

De Tora Bora waar ze je het laatste zagen

heeft zoeken geen enkele zin

Je bent dichter bij

dan ik je kan vinden

Maar elke artefact dwingt me om te graven

naar meer leegte

Ik schep mijn hart leeg

met scherven die je hebt achtergelaten

als kruimelspoor uit een Afghaans sprookje

Als er al een uitgang is

het licht dat ik zocht

blijkt een dolksteek in de rug

Snijdende pijn dat me vooruitdreef

weg van het licht

de duisternis achterna

Het gewicht van waarheid

blijkbaar 10 jaar zwaar

Verjaardag

Feest der feesten, Koninginnedag

uitzinnige vreugde dat naadloos de viering van nog een jaar met jou aankondigde

Het euforische  oranje geweld geknakt

ligt getemd op een roerloos bed in het Nieuwe Ooster

Te midden een Vrij markt

van verloren gevoelens ontworsteld aan de massa

Je verjaardag

is heen, ver van mij

1 mei nu nog alleen jaardag

afgekort tot een eeuwig durende herhaling

ontdaan van iedere vrolijke belofte voor de toekomst

In steen gebeitelde zekerheid

een blijvende herinnering

Cynische symbiose van vreugde en verdriet

Een oranje cocktail van cola met azijn

Prins Hendriklaan

Bestijg het trappenhuis

Navelstreng in ons verbond

Iedere trede

was een lift naar jou

Iedere deur

nu een gebroken belofte van weerzien

Iedere kamer

nu mortuarium van ontelbare ontmoetingen

Alle ramen

23 verschillende vergezichten op een verloren toekomst

Elke hoek

stille getuige van het vertrek

Ons domein

Nu het jachtveld van verval

Een museum

Met een vaste bezoeker

Styx, rivier van haat

Ik haat je.

Iedere keer als je wegliep

mij achter liet onuitgesproken

Nu je je echt niet meer omdraait,

laat je woorden verweesd achter

Deze onverteerde resten van machteloosheid

vergisten tot een toxisch gemoed 

Ik haat je,

dat je mij het podium hebt gegeven

Alle lichten op mij,

in een uitverkochte lege zaal

Dwingt mij ons repertoire af te draaien

tot de laatste zin

Een exercitie zonder noodzaak

dat nooit applaus zal horen

Ik haat je voor het eenzijdig intrekken van je volmacht

Ben nu recensent van mijn eigen creatie zonder opdrachtgever

Ik haat het meest,

de onmogelijkheid je te haten

Om toch in die lege zaal te blijven,

tot ook de laatste zin is vertrokken 

Zalig pasen

Hoogmis van de zorg

Je was een Atheist op drift

die via de achterdeur

terecht kwam in die andere Kathedraal

van de Geneeskunde

Asielzoekerscentra van hoop

met wachten als overtuigend medicijn

Tegen je natuur in

toch braaf je beurt afgewacht

Vandaaruit

vaak de route naar het altaar afgelegd

Psalmen en geruststellende leugens voorgezongen

“Eet van dit brood

het lichaam van de verlosser”

Koor:

Nitrofurantoine

Tramadol

Pantazol

Amlodipine

Ranitidine

Allen:

Dulcolax

Progynova

Microlax

Zaldiar

Ciprofloxacine

Solo:

Bisacodyl

Emend

Nitrazepam

Metoprololsuccinaat

Venlafaxine

Koor:

Metoclopramide HCI

Ondasetron

Oxybutine HCL

Fluimucil

Allen:

Zolpidemtart

Oxynorm

Lukasm

Molaxole

Solo:

Oxazepam

Gaviscon

Seroquel

Instillagel

Primperan

Allen:

Lyrica

Tramadol

Amitrptyline

Oramorph

Diclofenacnatrium

Solo:

Naproxen accord

Tadalafill

Paracetamol

Instanyl

Lidocaine

Onze Vader:

            …………………..

Met al deze bittere pillen achter de rug

is het wachten op je herrijzenis

Amen

Stille Stroom

Op zoek naar een andere dag

sinds die ene

Help een handje

door als een dolle tegen de klok in te hollen

Steeds harder

de Marathon van achterblijvers

Met De Wereld Draait Door wereld als opponent

die lak heeft aan hardlopers noch doodlopers

is stilstaan misschien nog de beste optie

Zoals iedere dag weer teruggeeft

wat de nacht heeft gestolen

is het gewoon een kwestie van geduldig wachten 

tot dat jij weer verschijnt

Gevonden en teruggebracht,

daar waar ik je heb losgelaten

Waar is die eerlijke vinder?

Maar tijd toont zich een slechte verliezer

wint hoe dan ook

Welke inspanningen ik ook maak of laat

Zo gaat ook, stil staan, stil aan over

in stil laten gaan

Mee in de stroom van Lethe

rivier van vergetelheid