Ondraaglijk dichtbij

De Tora Bora waar ze je het laatste zagen

heeft zoeken geen enkele zin

Je bent dichter bij

dan ik je kan vinden

Maar elke artefact dwingt me om te graven

naar meer leegte

Ik schep mijn hart leeg

met scherven die je hebt achtergelaten

als kruimelspoor uit een Afghaans sprookje

Als er al een uitgang is

het licht dat ik zocht

blijkt een dolksteek in de rug

Snijdende pijn dat me vooruitdreef

weg van het licht

de duisternis achterna

Het gewicht van waarheid

blijkbaar 10 jaar zwaar

Verjaardag

Feest der feesten, Koninginnedag

uitzinnige vreugde dat naadloos de viering van nog een jaar met jou aankondigde

Het euforische  oranje geweld geknakt

ligt getemd op een roerloos bed in het Nieuwe Ooster

Te midden een Vrij markt

van verloren gevoelens ontworsteld aan de massa

Je verjaardag

is heen, ver van mij

1 mei nu nog alleen jaardag

afgekort tot een eeuwig durende herhaling

ontdaan van iedere vrolijke belofte voor de toekomst

In steen gebeitelde zekerheid

een blijvende herinnering

Cynische symbiose van vreugde en verdriet

Een oranje cocktail van cola met azijn