Prins Hendriklaan

Bestijg het trappenhuis

Navelstreng in ons verbond

Iedere trede

was een lift naar jou

Iedere deur

nu een gebroken belofte van weerzien

Iedere kamer

nu mortuarium van ontelbare ontmoetingen

Alle ramen

23 verschillende vergezichten op een verloren toekomst

Elke hoek

stille getuige van het vertrek

Ons domein

Nu het jachtveld van verval

Een museum

Met een vaste bezoeker

Styx, rivier van haat

Ik haat je.

Iedere keer als je wegliep

mij achter liet onuitgesproken

Nu je je echt niet meer omdraait,

laat je woorden verweesd achter

Deze onverteerde resten van machteloosheid

vergisten tot een toxisch gemoed 

Ik haat je,

dat je mij het podium hebt gegeven

Alle lichten op mij,

in een uitverkochte lege zaal

Dwingt mij ons repertoire af te draaien

tot de laatste zin

Een exercitie zonder noodzaak

dat nooit applaus zal horen

Ik haat je voor het eenzijdig intrekken van je volmacht

Ben nu recensent van mijn eigen creatie zonder opdrachtgever

Ik haat het meest,

de onmogelijkheid je te haten

Om toch in die lege zaal te blijven,

tot ook de laatste zin is vertrokken 

Zalig pasen

Hoogmis van de zorg

Je was een Atheist op drift

die via de achterdeur

terecht kwam in die andere Kathedraal

van de Geneeskunde

Asielzoekerscentra van hoop

met wachten als overtuigend medicijn

Tegen je natuur in

toch braaf je beurt afgewacht

Vandaaruit

vaak de route naar het altaar afgelegd

Psalmen en geruststellende leugens voorgezongen

“Eet van dit brood

het lichaam van de verlosser”

Koor:

Nitrofurantoine

Tramadol

Pantazol

Amlodipine

Ranitidine

Allen:

Dulcolax

Progynova

Microlax

Zaldiar

Ciprofloxacine

Solo:

Bisacodyl

Emend

Nitrazepam

Metoprololsuccinaat

Venlafaxine

Koor:

Metoclopramide HCI

Ondasetron

Oxybutine HCL

Fluimucil

Allen:

Zolpidemtart

Oxynorm

Lukasm

Molaxole

Solo:

Oxazepam

Gaviscon

Seroquel

Instillagel

Primperan

Allen:

Lyrica

Tramadol

Amitrptyline

Oramorph

Diclofenacnatrium

Solo:

Naproxen accord

Tadalafill

Paracetamol

Instanyl

Lidocaine

Onze Vader:

            …………………..

Met al deze bittere pillen achter de rug

is het wachten op je herrijzenis

Amen

Stille Stroom

Op zoek naar een andere dag

sinds die ene

Help een handje

door als een dolle tegen de klok in te hollen

Steeds harder

de Marathon van achterblijvers

Met De Wereld Draait Door wereld als opponent

die lak heeft aan hardlopers noch doodlopers

is stilstaan misschien nog de beste optie

Zoals iedere dag weer teruggeeft

wat de nacht heeft gestolen

is het gewoon een kwestie van geduldig wachten 

tot dat jij weer verschijnt

Gevonden en teruggebracht,

daar waar ik je heb losgelaten

Waar is die eerlijke vinder?

Maar tijd toont zich een slechte verliezer

wint hoe dan ook

Welke inspanningen ik ook maak of laat

Zo gaat ook, stil staan, stil aan over

in stil laten gaan

Mee in de stroom van Lethe

rivier van vergetelheid 

Geen zin

Geen zin om op te staan

weg te gaan

Mijn eigen gang te gaan

Geen zin om te koken

Iets lekkers te bedenken

En helemaal niet om het nog te maken ook

Geen zin om te lezen

geen headlines

niet eens plaatjes

blanco

Geen zin

komt bij mij op

zonder jou daarin geschreven

In die zin 

wil ik staan, gaan, koken, lezen

ik heb d'r zin an

Dunnetjes

Streepjes om je ogen

Vormden de weg die ik volgde

Nu ze zijn uitgeveegd

Is alles randloos

Definitieve streep aan de horizon

mijn onbevredigend uitzicht

Een scheidslijn

Dat het zichtbare en het onzichtbare verdeeld

Overal te zien

In dit leven nooit bereikbaar

Een lijn waar jij over heen stapte

Je bent mij weer een streepje voor

Liefde op z’n smalst

Router

Ik pak de draad weer op,

het eindje wat je los liet

Ravellig stukje,

het resultaat van een agressieve ongecontroleerde ruk 

De spanning is eruit geperst

voelt bovennatuurlijk

Niet dat het een verbinding legt met jou

maar gewoon, ongewoon

Waar eens deze lifeline,

de sleepkabel was waarmee ik je overal naar toe trok,

laat ik me nu ‘lijden’

Het voelt dun, slap, kort

zonder gevoel voor richting of doel

Op de tast verder,

met Purdey als blindengeleide

Elke reis van huis

brengt zij mij steeds weer terug bij jou

Je bent draadloos

n-online

Hard Gras

Gegaan

Geschiedenis die we samen schreven

Schrijf ik nu alleen

Maar voor wie?

Door velden van ons verleden

dwaal ik terug in de tijd

Gras dat we vrolijk plat drukten

veert langzaam weer op

Wat we in onschuld verstoorden

hervindt zonder ons nieuw evenwicht

Balans van het wegvallen

Alles weer zo als het was voor jou

Mijn enkelvoudige massa 

te nietig om indruk te maken op de natuur

Hoe hard ik mijn voeten ook stamp

het spoor dat ik alleen achterlaat 

onvoldoende om thuis te komen.

In between Jobs

Geboren om van je te houden

Laat je me werkeloos achter

Geen UWV voor ondersteuning

werk wat ik deed inmiddels zonder toekomst

Ontslag aanvechten

blijkt een bodemloze procedure

Waar ik zo goed in was

gereduceerd tot vergeten ambacht

Het materiaal waar mee ik werkte

absoluut geen vraag meer naar

Wie wacht er nu nog op die kleine woordjes

die onbedoelde aai?

Wie waardeert nog zijn

zoals ik ben?

Ik kan niet helpen

blijf kneden in het luchtledige

Laatste reflexen van passie

maar nu zonder resultaat

Een coach zonder coachee

Bedrijf van het leven opgeheven

Wegens omstandigheden

Ik “DICHT”