Dunnetjes

Streepjes om je ogen

Vormden de weg die ik volgde

Nu ze zijn uitgeveegd

Is alles randloos

Definitieve streep aan de horizon

mijn onbevredigend uitzicht

Een scheidslijn

Dat het zichtbare en het onzichtbare verdeeld

Overal te zien

In dit leven nooit bereikbaar

Een lijn waar jij over heen stapte

Je bent mij weer een streepje voor

Liefde op z’n smalst

Router

Ik pak de draad weer op,

het eindje wat je los liet

Ravellig stukje,

het resultaat van een agressieve ongecontroleerde ruk 

De spanning is eruit geperst

voelt bovennatuurlijk

Niet dat het een verbinding legt met jou

maar gewoon, ongewoon

Waar eens deze lifeline,

de sleepkabel was waarmee ik je overal naar toe trok,

laat ik me nu ‘lijden’

Het voelt dun, slap, kort

zonder gevoel voor richting of doel

Op de tast verder,

met Purdey als blindengeleide

Elke reis van huis

brengt zij mij steeds weer terug bij jou

Je bent draadloos

n-online