Waar je ligt
Het bed is verplaatst
Bloemen vormen een deken van warmte
Ieder stuk benadrukt wat ik in je zocht
Verkleuring van de blaadjes kondigen aan dat een nieuwe einde intreed
Afscheid nemen blijkt een lange trap naar beneden,
elke trede kent zijn eigen hoogte en diepte,
zijn eigen ritme en klank.
Ik wil zo graag naar je toe
Liefst zou ik alle treden willen overslaan
de laatste tree overstappen, jou opnieuw ontmoeten
Maar ben je daar dan ook
ook weer voor mij?
Ik huil dat 35 jaar nog niet voldoende waren,
ik huil omdat ik bang ben voor al die treden die nog komen gaan,
zonder einde
Zonder jou
Ik draai me om
Geen opmerkingen:
Een reactie posten