Fukushima '0'
Verlies is een tektonisch proces
Pijn schuurt langs geologisch platen
Ze bouwen spanning op
Altijd sneller dan gedacht komt de knal
Na het hoogtepunt volgt een emotionele implosie
Een tergende stilte,
dat het afscheuren van wij en mij definitief markeert
Gevoelens stollen, herinneringen koken na,
de hunkering naar de climax borrelt door
Onze laatste uren in slow motion keer op keer
Ik blijf hangen in het moment
Jij drijft zwijgend verder van af
De repetitie van verdriet laat zich ontmaskeren,
een banale ontkenning van de onherroepelijke breuk
Ik ben slechts ramptoerist van ons verleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten